Wat is Braziliaanse koffie?

Brazilië is sinds 1840 de grootste koffieproducent ter wereld: jaarlijks zo'n 3,5 miljoen ton, goed voor 35 à 40 % van de wereldproductie. De koffie groeit op middelhoge hoogte (800-1.300 m) in de zuidoostelijke staten (Minas Gerais, São Paulo, Espírito Santo, Paraná) en wordt grotendeels natural verwerkt. Typisch zijn ronde profielen — chocolade, hazelnoot, pinda, karamel — met lage zuren en stevige body.

Brazilië beheerst de wereldkoffie al bijna twee eeuwen. De koffie-expansie begon begin 19e eeuw in het Paraíba-dal (deelstaat Rio de Janeiro), met een arbeidskracht die aanvankelijk uit Afrikaanse slaven bestond — een donker hoofdstuk dat de Braziliaanse koffie-economie tot de afschaffing in 1888 zwaar heeft getekend. Vandaag produceert het land jaarlijks ongeveer 60 miljoen zakken van 60 kg (circa twee derde Arabica en een derde Conilon, de Braziliaanse Robusta-variant). Belangrijke regio's zijn Cerrado Mineiro (sinds 2005 het eerste koffie-IGP-gebied van Latijns-Amerika), Sul de Minas, Mogiana (São Paulo/Minas), Chapada de Minas, Montanhas do Espírito Santo en het historische Paraná.

De Braziliaanse geografie bepaalt de regels. Anders dan Colombia of Kenia, waar koffie op Andes-hellingen in smalle terrassen wordt geteeld, gebeurt de Braziliaanse teelt grotendeels op glooiende hoogvlaktes (chapadas) op bescheiden hoogtes — 800 tot 1.300 m voor het grootste deel van de Arabica, met toppen tot 1.400-1.500 m. Dat laat een wereldwijd unieke mechanisatie toe: strip-picking waarbij hele rijen in één keer worden geoogst, drogen op grote betonnen patio's (terreiros) en verwerking op schaal. Het nadeel is een minder gespreide rijping dan op Andes-hellingen, en dus aromatisch rondere maar minder gelaagde profielen dan in Colombia of Ethiopië.

Het historisch dominante proces is natural (hele kersen drogen in de zon), lang voor de Ethiopische heropleving. Brazilië heeft in de jaren 1990 ook 'pulped natural' uitgevonden — een Braziliaanse honey avant la lettre, waarbij de kers wel wordt ontpulpt maar de mucilage behoudt tijdens het drogen, wat een profiel tussen natural en washed oplevert. Op het vlak van variëteiten teelt het land Mundo Novo (kruising Bourbon × Typica), Catuaí (rood en geel), Acaiá, Icatu, en ook Yellow Bourbon en Caturra. Enkele pioniers experimenteren met Geisha, SL28 en moderne F1-hybriden zoals Centroamericano.

In het kopje is Braziliaanse koffie de wereldwijde ruggengraat van commerciële espresso. Het ronde, chocoladige profiel met lage zuren en een romige body maakt het een ideaal bestanddeel van historische Italiaanse blends — de grote huizen uit Turijn, Napels en Triëst kopen al een eeuw lang massaal Braziliaanse lots. Op specialty-kaarten leveren Cerrado-naturals profielen van chocolade, noten en gedroogd fruit, terwijl de hoger gelegen Sul de Minas en Mantiqueira de Minas fruitigere, levendigere lots geven met SCA-scores rond 86-88. Op Belgische kaarten is Brazilië als espressobasis bijna alomtegenwoordig bij branders in Brussel, Gent en Luik. Bij 20hVin in La Hulpe en La Cave du Lac in Genval is een Braziliaans-gebaseerde espresso na de maaltijd de standaardkeuze.

Belangrijkste Braziliaanse koffieregio's